Laatste weken in Culiacxe1n
Ik zit op het moment op het vliegveld in Mexico Stad. Ik ben om 7 uur x92s morgens vertrokken uit Culiacxe1n en heb de hele dag (tot 10 uur x92s avonds) al gewacht tot mijn volgende vlucht. Ik heb nog twee uurtjes te gaan voor ik terug naar mijn eigen kikkerlandje ga. Gelukkig hebben een paar nichtjes van mijn laatste gastgezin me hier opgevangen en heb ik een hele gezellige dag gehad met hen, ook al regende het. Van Culiacxe1n heb dus al afscheid genomen. Dat was heel erg moeilijk. Ik zal vertellen hoe ik mijn laatste weken hier heb beleefd.
Wat ik vooral gedaan heb is genieten van alles wat ik nog kon doen, elke keer Mexicaanse sushi eten (heerlijk!), tacox92s, uitgaan met vrienden naar een Mexicaanse club, familie etentjes en bij Chachin zijn natuurlijk.
Venecia, een van mijn gastzussen die op jaaruitwisseling was in Belgie was 30 juni terug gekomen. We zijn allemaal naar het vliegveld gegaan en tacox92s gaan eten. Het was erg emotioneel voor iedereen. Hierdoor kreeg ik wel meer zin om terug te gaan, om mijn familie weer te zien. Verder heb ik dus veel verhalen van Venecia kunnen horen over hoe het is om terug te zijn.
Ook heb ik mijn verjaardag gevierd. Dat was 3 juli en 4 juli zou gestemd worden. Dat betekent dat op 3 juli vanaf 00.00u tot 24.00u geen alcohol mag worden verkocht. Veel clubs konden zaterdag niet open gaan, maar vrijdag ook niet omdat ze om 12 uur niet meer veel mensen binnen zouden krijgen omdat de alcohol weg zou zijn en veel mensen gaan pas rond 11 uur uit. Uitgaan was dus niet deel van mijn verjaardag. Zaterdagmorgen werd k door mijn familie en tantes ontvangen, hebben ze allemaal met de gitaar erbij voor mij gezongen en daarna hebben we taart gegeten en had ik mijn cadeautje gekregen. (Een vest met Mexico erop en een sjaal omdat het in Nederland koud is.) Zaterdagmiddag ben ik dus met Chachin gaan uiteten en x92s middags hadden we met zox92n 15 vrienden een poolparty tot 10 uur x92s avonds. Daarna zijn we nog even naar het huis gegaan van een vriend waar we nog wat nakletsten en om 2 uur ging ik naar huis. Ik heb een super verjaardag gehad.
In de laatste week heb ik maandag al deels mijn koffers ingepakt en ben ik x92s avonds ook veel uitgegaan. Ik heb heel veel nachtmerries gehad en dus niet goed geslapen omdat ik toch ondanks de zin om iedereen weer te zien, het jammer vond om weg te moeten gaan van een super Mexicaans leventje.
Woensdag ben ik naar immigratie gegaan om mijn laatste visumzaakjes te regelen en ben ik bij Chachin blijven logeren (en aan alle familieleden of andere volwassen die nu een vervelend gevoel in de buik krijgen; geen zorgen, is er niks gebeurd, gewoon geslapen en nog een avondje bij elkaar gebleven. Net als het weekendje Tetuxe1n.) We hebben films gehuurd en met zijn zussen films gekeken en later met zx92n tweetjes in pyjama verder gekeken. Hij viel bijna in slaap maar ik wilde nog niet gaan slapen omdat dat zou betekenen dat als ik wakker word, weer een dag/avond voorbij is en het afscheid weer dichterbij is.
Donderdag ben ik bij hun blijven eten en x92s middags ben ik naar huis gegaan om mijn presentatie voor Rotary te maken. Donderdagavond ben ik met mijn tweede gastgezin gaan uit eten (tacox92s) en daarna meteen doorgegaan naar de rotary meeting om mijn presentatie over het jaar te geven en iedereen te bedanken en afscheid te nemen. Donderdag heb ik overigens de hele dag gehuild. Ik moest zelfs bij Chachin thuis aan tafel huilen waardoor zijn moeder ook begon. Ik had al vaker gehuild die week maar donderdag was het toppunt.
Vrijdag, gisteren, ben ik x92s morgens naar het ziekenhuis gegaan om van iedereen afscheid te nemen en om iedereen te bedanken. Daarna ben ik naar dr. Morales gegaan om nog wat papiertjes op te halen en mijn emergency geld. x92s Middags ben ik met thuis bij mijn familie gaan eten en met Chachin daarna nog even wat laatste spulletjes gaan kopen voor de vlucht. Ik heb ook bloemen gekocht voor mijn gastouders om hen te bedanken in een etentje waar ik x92s avonds met hun ben heengegaan. Heerlijk sushi. Daarna ben ik met Chachin naar zijn huis gegaan om ook van zijn ouders afscheid te nemen en daarna nog even gezellig met Chachin naar de bioscoop gegaan; naar Karate Kid. De film was leuk maar het de tijd daarna in de auto was gigantisch moeilijk. Ik moest huilen maar wilde me inhouden voor Chachin. Chachin merkte het en werd zelf ook emotioneel en op de helft van de rit zaten we allebei te huilen. x92s Avonds heeft het me voor de laatste keer afgezet thuis en hebben we afscheid genomen, tussen ons tweetjes. Thuis heb ik nog mijn koffer verder ingepakt, mijn mail gecheckt en van allerlei andere dingen gedaan voor afleiding en natuurlijk heb ik gehuild. Uiteindelijk ben ik om 3 uur gaan slapen en om 4 uur moest ik op voor mijn vlucht.
Vanmorgen heb ik dus afscheid genomen van mijn gastfamilie en van mijn Chachin. Het moeilijkste deel was gisteren, vandaag viel het wel mee maar ik heb wel veel gehuild in het vliegtuig en vaker toen ik bij mijn nichten was. Een nicht had haar vriend meegenomen en hun zien knuffelen was erg moeilijk. Gelukkig mocht ik wel met hun mobieltjes Chachin even bellen. Nu maar hopen dat ik in augustus echt naar Nederland kan komen.
Nu zit ik dus hier, te wachten op mijn vlucht, te wachten om eindelijk weer mijn ouders te zien, maar ik met tranen in mijn ogen omdat ik afscheid moest nemen. Wat is dat toch moeilijk, elke keer weer. Gelukkig is elkaar weer zien wel een geweldige ervaring en dat zal zo gebeuren, na een vlucht van 10.30 uur, en als ik daaraan denk, worden mijn tranen weer wat minder en krijg een weer een lach op mijn gezicht. Een lach dat ik het hele jaar heb gehad en een lach om een super jaar mee af te sluiten.
